maandag 5 maart 2012

5 maart, dag 86, dozen uit de opslag

3 dozen vandaag.
Gelukkig heeft zoon ze gisteren al voor me uit de opslag gehaald, want ze zijn loeizwaar!


Doos 1; stampvol fotoalbums.


11 stuks, in 2 x naar boven gebracht.
Niks weg...


Doos 2, bijna niet van de keuken op de kamertafel te tillen...


Een stapel kerkgeschiedenisboeken die nog van mijn oma waren.
Ik zal eens met mijn ouders overleggen wat we hiermee moeten doen.
Nog even bewaren en dus naar boven gebracht.


Allemaal boeken die ik gemist heb en waarvan ik blij ben dat ik ze weer heb! Dus ook naar boven.


Nog meer boeken die ik ooit (nog een keer) wil lezen!


Dit mag weg!
Volgens mij worden de wegbreng stapels steeds minder en de "houden"stapels steeds meer...
Het lijkt wel of het steeds moeilijker wordt om boeken weg te doen. Misschien omdat de dozen die nu nog komen het verst weg en het langst in de opslag hebben gestaan? Ik kon er nooit bij en heb ze dus al 6 jaar niet gezien...
En de mensen aan wie ik een boek beloofd heb; ze komen echt, hoor, ik moet me er even toe zetten om pakketjes voor jullie te maken, maar ik doe het echt zo snel mogelijk!


Doos 3, niet te tillen, zo zwaar, maar ik zie nu ook waarom...


Jeetje, dat ik daar toen toch zoveel geld aan heb uitgegeven.
Ik schaam me er nu gewoon voor.
Ze gaan allemaal naar de rommelmarkt, allemaal tuin- en woonbladen.
Snel vergeten en doorgaan.
Weet je, dit soort dingen kosten me zoveel energie, ik kan hier wel buikpijn van krijgen.
Wat ben ik zelf dan ook gegroeid in die 6 jaar.
Veel minder geld te besteden, maar veel gelukkiger met veel minder spullen.
Allemaal ballast is het!!!
Weg d'r mee!


Kijk, deze mogen dan nog wel blijven.
Dit ben ik veel meer nu!


Deze tuinboekjes krijgen nog even het voordeel van de twijfel, eens kijken of ik ze dit jaar weer ga gebruiken, anders gaan ze alsnog weg!


Deze boeken mogen weg.


En dit mag blijven.
Pfff... nu een lekker warm kopje thee!













7 opmerkingen:

  1. En een verdiend kopje thee!
    Boeken vind ik ook het lastigst. En ik weet zeker dat er op de vliering ook nog dozen met boeken van mij staan... Tegen die tijd neem ik gewoon jou als voorbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is ook erg lastig! Maar je doet het hartstikke goed! Als je meer stil staat bij wat je echt nodig hebt, dan komt er veel minder je huis in.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gossie Akelien, je gaat als een speer, en je zult zien, als je ooit een volgende opruimronde doet, dat je dan nog meer kunt wegdoen. Ik las dat een volle doos boeken ca 240 leesuren vergt, das best heel veel als je er over nadenkt. Maar ja boeken wegdoen is het moeilijkste wat er bestaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind boeken ook lastig maar heb een lokaal modern antiquariaat gevonden waar ik een hele lijst heen kan sturen en dan krijg ik van hun een lijst terug met wat ze voor welk bedrag over willen nemen. Ik heb besloten dat gewoon maar te gaan doen en dan wat ze niet willen naar de kringloop. Gewoon toch maar rigoreus....so be it.
    En tsja, terugkijken....weet je, ik vraag me soms ook af waarom ik toen dit en waarom ik toen dat.....maar dingen zijn zoals ze zijn, dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan en de dingen die komen zullen allemaal beinvloed worden door de dingen die je van vroeger heb geleerd, opgestoken en meegenomen. En dat is het mooie aan het geheel, je wordt er groter, sterker en nog mooier van!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je bent goed bezig. Hoe moeilijk het ook is om boeken weg te doen. Je hebt ruimte nodig ook in je hoofd. Voordeel van weg doen is, dat je het nooit meer tegen komt. Word je er ook niet meer aan herrinerd. Ga voor de volgende doos, succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Thee, en een mooi boek erbij?? Ach meid het gaat er niet om zo veel mogelijk weg te doen, maar te sorteren zodat je uiteindelijk de dingen over houd waar je blij van word. En dat lukt je héél goed zo te lezen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik voel met je mee... de keuzes... de twijfel... tja... sjucht... ik heb al een paar keer een blik achter het schot mogen nemen... en de moed zit ergens in mijn schoenen... Ik vlucht nog even naar het gewone opruimen en de wasmachine leeg krijgen :-) Maar ooit zal ik er toch aan moeten geloven, want ik wil ook graag minder ballast...

    BeantwoordenVerwijderen